KOŚCIÓŁ KATOLICKI – ZAMIAST PZPR

Metoda fałszywych analogii ma szczególne wzięcie w mediach
i polityce. Stosuje się analogię pomiędzy ugrupowaniami czy partiami politycznymi. Może to być zrozumiałe. Ale nawet
i w tych przypadkach analogia może być zawodna. Wniosko­wanie przez analogię jest często zawodne nawet wtedy, gdy idzie o te same sposoby istnienia. W filozofii nazywa się to analogią w bytowaniu. Istnieją niewątpliwie analogie w bytowaniu, gdy idzie o partie polityczne. Nie ma analogii pomiędzy partiami i Kościołem. Świadomość Kościoła i sposób jego istnienia ma dwa wymiary: historyczny – tu i teraz, i eschatologiczny, czyli wieczny. Żadna partia polityczna nie może przypisać sobie wieczności. I co właśnie najbardziej bulwersuje i niepokoi to inność Kościoła. Stąd wysiłki zmierzające do sprowadzenia Kościoła do rzędu społeczności politycznych. Od początku ustanowienia Kościoła trwa taka walka. Drażni wieczność – jako perspektywa obrachunku z własnym sumieniem. Złoszczą dogmaty – jako prawdy niewzruszone, nawet gdy świat pędzi naprzód oferując nowe propozycje, które jutro przestaną być aktualne, bo są nowsze.

Witaj na moim blogu parentingowym! Znajdziesz tutaj wiele ciekawych informacji dotyczących relacji z dziećmi i sposobów na wychowanie. Mam nadzieję, że podoba Ci się ta tematyka i zostaniesz tutaj na dłużej!